شب زفاف

گل های احساس را به سادگی می شه چید

mikhanemikhane — Sat, 17 May 2008 16:26:51 GMT

گل های احساس را به سادگی می شه چید

می شه بویید

می شه بوسید

می شه گل ها را تو اب بگذاری و چند روزی با طراوت بمونه

اما زمان که می گذره

گلا پژمرده می شن

روز به روز زیبایی اشان را از دست می دن

و بعدش خشک می شن

خوب گل های احساسم هم همین طور اند

می دونی ادم ها هم باید خودشون نو به نو کنند

اب تازه پای گل های احساسشون بریزند

واجازه ندن گل های دوستی اشان پژمرده بشن

ادم ها چی کار می تونند بکنند که دوستیشان کهنه نشه

بیات نشه

دوستی وقتی ترو تازه می مونه

که گل های احساس چیده نشده باشن

اونا تو زمین باشن

ریشه اشان تو زمین با هم باشه

این طوری که بشه

دیگه گلهای احساس خشک نمی شن

به موقع بهار گل می دن

به موقع تابستون میوه میدن

به موقع پاییز رنگی می شن

زمستون که شد با هم به خواب می رن

تا دو باره از نو تازه بشن

ما می تونیم مثل گل ها بشیم

چرا نه باید ریشه هامون تو زمین دوستی کاشته بشه

بعدش هم اب و نور

کار خودشون می کنند

مهربونی گل می کنه

ادم ها را به هم پیوند می ده

دلها را به هم نزدیک می کنه

اشتی را همیشگی می کنه

اما بیشتر ما ادم ها نمی تونیم این طوری باشیم

دلمان صد جا می ره

گل های احساسمون هم کاغذیه

احساسی نداره

ادم ها خیلی مصیبت دارند

بیشتر ادم ها از با هم بودن راضی نیستند

دلشون با هم نیست

ریشه ایی نیست

ابی نیست محبتی نیست

دوستی در کار نیست

هم دیگر را ازار می دیم

سلام به سحر دوست مهربانم و کامنتی زیبا از سحر

mikhanemikhane — Sat, 17 May 2008 15:01:13 GMT

سلام به سحر دوست مهربانم و کامنتی زیبا از سحر

اول به نام عشق،دوم به نام تو،سوم به یاد مرگ، بر لوح شیشه ای قلبت بنویس یا تو وعشق یا من و مرگ
زمان به من آموخت که دست دادن معنی رفاقت نیست،بوسیدن قول ماندن نیست و عشق ورزیدن ضمانت تنها شدن نیست.

سلام به دوستم

mikhanemikhane — Sat, 17 May 2008 04:03:53 GMT

سلام به دوستم

کامنتی زیبااز دوستم شادی

mikhanemikhane — Fri, 16 May 2008 17:44:15 GMT

کامنتی زیبااز دوستم شادی

در گستره بهاری گرم
در خلوتی مست و راز الود
تنهایی را می سراید
در حاشیه باغچه به تماشای نرگس نشسته
در باغچه عشق باریده
صدای باران در ذهن او غوغا می کند
دیدگانش بی صدا در اب می شکند
دلش در سایه باران های کودکی نشسته است
او تنها در صحرا
مست زندگی است
همراهی او را نمی پذیرد
چیزی را از دست نمی دهد
دختران با او می رقصند
بادبادک ها در غباری سرد هنوز زیبا هستند
ذهن نازک او در حال انحطاط است
خندیدن را می اموزد
بر این باور است که انسان بودن هم مسوولیت دارد
باد می وزد!

سلام .

mikhanemikhane — Fri, 16 May 2008 17:27:18 GMT

سلام .
در ابتدا از خدا برای همه گان بخشایش و مغفرت ارزو می کنم . من برای پدر شما دعا می کنم و از خدا برای پدرتون سلامتی و تندرستی آرزو می کنم.
اما بدونین از این بیماری بدتر هم هست که .... بگذریم. انسان می تواند بر هر بیماری چیره شود . فقط کافیست خدا یاریش کند و انسان هم اراده. . . و هرگز از رحمت الهی نا امید نشوید. و در هر جریان زندگی موهبتش را جستجو کنید

نظر بالا مربوط به دوست نازنین حنانه است که البته ادرسی از خودش به جا نگذاشته است دوستم ما از رحمت الهی نا امید نشده ایم و امیدمان به خداست اما چه می شود کرد انسان از درمان بسیاری از بیماری ها در مانده است این را قبول ندارید

از بس گفته اند که بله خوب طبیعی استت عمر انسان که به سرامد باید برود

کی این قاعده را نهاده است لابد طبیعت اگر انسان توانسته است بر خلاف جریان جاذبه زمین به کرات دیگر سفر کند و خیلی از کار های دیگر پس انسان این توانایی را دارد که روزی هم بر مرگ هم غلبه کند و بتواند جاودانگی را برای خود به ارمغان اورد و یا ان قدر توانا شود که اختیار مرگ و زندگی اش به دست خودش بیفتد نه به دست بیماری ها و چیز های دیگر انسان در حال حاظرمتاسفانه با تمام توانایی هایش ویروسی مثل ایدز ان را از پا در می اورد خنده دار نیست انسان بمب اتم را ساخته است اما واقعا از مقابله با یک میکرب به نظر ناتوان در می ماند سخن من این است . همین

کامنتی زیبا از دوست مهربانم سحر

mikhanemikhane — Fri, 16 May 2008 13:29:18 GMT

کامنتی زیبا از دوست مهربانم سحر

دخترک همیشه به پسرک می گفت من برای 3 چیز عاشق تو شدم
1- نجابت 2- وفاداریت 3- زیبائیت پسرک روز تولد دختر 3 حیوان خانگی به او هدیه داد.
1- اسب 2- سگ 3- قناری تا دخترک خواست دلیلش را بپرسد پسرک رفته بود برای همیشه

سلام من از شهر کاشان امدم

mikhanemikhane — Fri, 16 May 2008 13:19:09 GMT

سلام من از شهر کاشان امدم

رفته بودم برای دیدار پدر و مادر و دیگر بستگان

پدرم خوب نیست

گفتم پدر بهتر می شوی

گفت نه بهتر نمی شوم راست می گوید

بیماری پارکینسون دارد کم کمک پدرم را از پا در می اورد

و این بشر مغرور هنوز نمی تواند از پس بسیاری از بیماری ها بر اید

نمی تواند نمی تواند

پدرم در این چند روزی که خانه خواهرم در کاشان است

به زمین هم خورده است

نمی دانم چه باید کرد دارد مثل شمع اب می شود

و ما کاری نمی توانیم بکنیم

این را بگویم پدرم در عمرش بدی نکرده است

به هیچکس

و کسی را نیارزده است

هنوز هم نمازش را می خواند

و می پرسد خدا قبول دارد

خدایا پدرم را نجات ده

از وضعی که دارد

خجالت می کشد پدرم

این که می بیند دیگران دارند کار او را می کنند

اری پدرم اسب سوار دشت های بی انتها بود

و اکنون ان اسب سوار دیروز بر زمین افتاده است

باز هم خدایا پدرم را شفا بده

سلام به رویای صادق

mikhanemikhane — Thu, 15 May 2008 03:35:30 GMT

سلام به رویای صادق

بعضی ها چه دلربان

mikhanemikhane — Wed, 14 May 2008 15:44:42 GMT

بعضی ها چه دلربان

با یک نگاه دلت را می برن

نمی دونی تو نگاهش چه نوری ساطعه

صبح که اسمون بارونی بود

من اونو دیدم

موهاش بارون خیس کرده بود

دستاش هم بارونی بود

چشاش هم بارونی بود

دلش هم بارونی بود

و من اونو تو بارون بوسیدم

گرمی بوسه گرممون می کرد

بارون می بارید

من بودم و او بود

گفتم خدایا شکرت

بارون خوبی بود

شقایق ها تشنه بودن

دوستم تشنه بود

من بودم و اون بود

کبوتری هم داشت اون طرف ها پر می زد

زیر بارون و چه دیدنی بود

خدایا تو می دونی دوست من چی کار داره

من بودم اون بود

یه جاده بی انتها

نه سرش پیدا بود نه اخرش

بارون بود

اسمون دلش باز کرده بود

شقایق های دل من تشنه بودن

خدا را شکر کردم

دوستم گفت این همه شقایق تو دلت چی کار می کرد

این همه شقایق خونی

و منم گفتم منتظر بارون بودم

منتظر تو بودم

تو مگه نمی دونی دل من از تشنگی داشت می مرد

تو کجا بودی یادی از دوستت نمی کردی

ابرها که اومد

گفتم تو هم می ایی

پیدات می شه

اومدی و منو خنک کردی

بوسه هات گرم بود

اما من خنک شدم

خیلی جالبه نه گرمی خنکی

چرا نمی شه بوسه های تو گرم بود

اما دل من خنک شد می دونی چرا

شقایق ها تشنه بودن

کامنتی زیبا از دوست مهربانم سحر

mikhanemikhane — Wed, 14 May 2008 14:43:02 GMT

کامنتی زیبا از دوست مهربانم سحر

مهر دل مدام تقدیم شما عمری که شود به کام تقدیم شما
پیدا نشد آن هدیه که در شان شماست یک باغ گل سلام تقدیم شما