شب زفاف - از خانه دوستی می امدم

دل نوشته


	از خانه دوستی می امدم از خانه دوستی می امدم دوستم مرا به مستی دعوت کرده بود و من ساعتی را در مستی گذراندم زیبا و دل انگیز بود گلی را در سفره مهربانی نهاده بود و من با شوقی سیری نا پذیر دوستم را در اغوش داشتم و مست مست بودم خدایا مستی چه دنیای قشنگی است ساعتی بعد به خیابان در امدم و پسرکی گل فروش با دسته های گل نرگس به سراغم امد و با نگاه من فهمید که گل می خواهم ان هم گل نرگس که من خیلی انها را دوست دارم با ان عطر سحر امیزش با ان گل برگ های سفید و زرد و ساقه سبرش دو دسته گل نرگس را داد و چراغ سبز شد و من گل های دوستی را به خانه اوردم و به یاد دوستم و مستی دوستانه گل ها را در اب نهادم و الان دارند مرا نگاه می کنند و نمی دانید چه مهربان دارند دید می زنند مرا و چه فریاد می کنند دوستی را و مستی را و من می خندم دوستم به گل های نرگس و به مهتاب می گویم باور کن مستم \|+\| نوشته شده توسط محمد رحیمی در شنبه یازدهم اسفند 1386 \|