شب زفاف - هوا سرد است

دل نوشته


	هوا سرد است هوا سرد است دلم گرفته است کز کرده ام در گوشه ایی و می لرزم از سرما دل گرمی می خواهم عشق را بهانه کرده است و مرا به نادانی مگر من چه می خواستم مهمان را که از خانه بیرون نمی کنند مهمان حبیب خداست دوستم با اوای بهشتی اش مرا دیوانه خود کرده است و من عقل خود را از دست داده ام و من شادی را می خواهم نیلوفر گلی است که به ان علاقه دارم چون به افتاب بوسه می زند مرا از خانه راند و اواره کوچه های بی نام و نشان کرد کوله بارم را برداشتم و رفتم تا نام و نشان او را از باد صبا بخواهم اوای بهشتی ندا در داد که من همین جایم در دل تو و در کنار تو تو مگر نمی بینی مرا شادی در دل توست زیبایی را می شود فهمید و در اغوش گرفت اگر تو بخواهی دوستم وفادار است و مرا رها نخواهد کرد در تنهایی پروانه در انتظار گل مهربانی است و شادی در همین نزدیکی ها \|+\| نوشته شده توسط محمد رحیمی در پنجشنبه هجدهم بهمن 1386 \|