شب زفاف - از رویا

دل نوشته


	از رویا از رویا وقتی صدای قدمهایت خبر شوم دور شدنت را می داد نمی دانم شنیدی تمام استخوانهایم زیر پایت له شد؟ و آن جسم نرم که با دستت فشردی قلبم بود که زیر فشار انگشتانت ، ترکید وقتی رفتی نمیدانم دیدی قطره درشت ترس ترس فراموش شدن از چشمان بهت زده ام چکید؟ اینک ، چکمه های سربی ساعت نزدیک به زمان آشنایی اند و تو نیستی که ببینی قاب کوچک عکست روی دیوار گوشهایش چقدر بزرگ شده من ، تمام حرفهایم را فقط به او گفتم تو نیستی که ببینی دیوارهای اتاقم خط خطی ثانیه های نبودن توست زمان به ساعت آشنایی نزدیک است و تو ..... تو ، حالا ، اینجا نیستی چه مهتاب باشد چه مضراب دیگر نیستی رفتی برای همیشهههههه \|+\| نوشته شده توسط محمد رحیمی در پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت 1387 \|